Փաթիլը

Վերջացավ նոյեմբերը եկավ ձմեռ, օրերը սկսեցին ցրտել, կարճանալ, արջերը տաք քուն մտան, թռչունները չվեցին տաք երկրներ, մի քանի օր հետո եկավ ձյուն իհարկե ճերմակ, սպիտակ փաթիլներով։

Երեխաները սահում էին սառույցի վրա, ձնեմարդ պատրաստում, ձնագնդիկ խաղում, դահուկ քշում։ Իսկ փաթիլը վերևից նայում էր և ժպտում նա գիտեր թե բոլորը կտխրեն, բայց նա սխալվում էր երեխաները օր-օրի ավելի էին ուրախանում։ Ահա օրերից մի օր ձմեռը վերացվեց շոգ ամառվա բոլորը իրենց վրայից հանեցին տաք շորերը ․տապ էր։ Անաստասիան իր փոքրիկ եղբոր հետ որոշեց փրկել Ամանորը։ Անաստասիան չէր հասկանում ինչ անել, վերջապես հասավ անապատ տեսավ որ անապատում շա՜տ ցուրտ է։ Հագավ մուշտակը և ճանապարհ ընկավ։ Սառելով գնում էին ուղտերի քարավանը։ Մի անծանոթ ձայներ լսվեցին։

— Օյ, հեյ, օգնեցեք

Փոքր եղբայրս իսկույն ինձ փաթաթվեց

Անաստասիան շշուկով հարցրեց

— Ո՞վ է

Այդ պահին ծանոթ բանաստեղծության տողեր լսվեցին

Էսքան շատ թիթեռ
Չեմ տեսել ես դեռ

Թիթեռներն անցան Փաթիլն է ձյունի։

Եվս մեկ անգամ հարցրեց․

— Ո՞վ է

Մեկ էլ ավազի միջից դուրս թռավ փոքրիկ գերմանամուկ։

Նա դողալով ասաց․

Ինչու եք աղմկում և չեք թողնում որ քնեմ։

Անաստասիան զարմացավ քանի-որ գերմանամկները սովորաբար չեն խոսում։

Բայ․․․ այդ պահին նա մտավ ավազի մեջ և խրվեց։

Եղբայրս ամբողջ ուժով ոտքով խփեց գետնին

Այդ ժամանակ նորից հայտնվեց գերմանամուկը

Գերմանամուկը ասաց․

Ինչու չեք թողնում, որ քնեմ ու ես ինչպես պետք է օգնեմ ձեզ

Աղջիկը պամեց եթե նա չօգնի Ամանոր չի լինի։

Գերմանամուկը համաջայնեց ու հասկացավ թե ինչու է փոփոխվել եղանակը։

Ես հասկացա գոչեց գերմանամուկը

Ին՞չ

Անաստասիան անհամբեր սպասում էր թե ինչ է ասելու գերմանամուկը

Եթե ամառ է բոլորը ուրախ, զվարթ խաղում են արևի տակ, իսկ եթե ձմեռ է բոլորը քուն են մտնում, թռչունները չվում են տաք երկրներ։

Նրանք երկար ժամանակ ծրագիր էին մտածում, վերջապես գերմանամուկը ծրագիր մտածեց, և բացատրեց թե ինչ պիտի անեն։

Անաստասիան և իր եղբայրը բոլոր դասարանցիներին հավաքեցին և ամեն մեկը սկսեց մի բույն շինել տախտակներից, մի քանի ժամ անց բոլորինը պատրաստ եղավ։

Նրանք չգիտեմ ոնց հայտնվեցին մի տեղ որտեղ շ՜ատ շոգ է։ Նրանք մի ձև թռչուններին համոզեց, որ ետ գան թեչե ձմեռը կլինի շոգ։ Թռչունները ետ թռան նրանք մտան նոր տնակները, որնք պատաստել էին երեխաները։ Նրանց շատ դուր եկավ նոր տները։

Նրանք փորձեցին արջերին էլ համոզել, որ արթնանան։ Արջերը շատ համառ էին, բայց նրան համոզելը հեշտ եղավ։ Արջերը արթնացան, բայց էլի ուզում էին քնել։

Տխուր երեխաներին ասացինք, որ շուտով Ամանոր է, իսկ նրանք ուրախացան։ Նրնց ձեռքից բռնած վազելով տարանք և սկսեցին ձնեմարդ պատրաստել, ծնագնդիկ խաղալ, սահնակ քշել, դահուկ քշել և ուրախ ժամանակ անցկացնել։

Ձմեռը տեսավ և նորից սկսեց ձյուն գալ, իսկ փաթիլը էլի նայում էր և ժպտում։

Մի քանի օր հետո եկավ Ամանորը բոլորը սկսեցին ուրախանալ, ձմեռ պապը բոլորին թաքուն նվերներ էր բերում։ Մի տեսակ ես և եղբայրս բոլորից ավելի ուրախ էինք։

Շնորհավոր բոլորի Ամանորը։

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s