Ղ․ Աղայան․ «Ճախարակ»

Ես կարդացել եմ Ճախարակ բանաստեղծությունը, ինձ դուր եկավ այս հատվածը Մանի՛ր, մանիր, ի՛մ ճախարակ,Մանիր սպիտակ մալանչներ,Մանիր թելեր հաստ ու բարակ,Որ ես հոգամ իմ ցավեր։ Պատմությունը մի մայրիկի մասին էր, նա ճախարակ էր մանում իր երեխաների համար և երգում։ Նա շատ կարպետներ, խալիներ էր գործել։ Անծանոթ բառեր Մալանչ – թել Չուխա – վերարկու, շոր Չըվալ – … Continue reading Ղ․ Աղայան․ «Ճախարակ»