Գյուղացին ու իր որդիները

Գյուղացու մահը մոտեցել էր: Նա ուզում էր, որ իրենից հետո որդիները լավ հողագործ դառնան: Նրանց  հավաքեց ու ասաց. «Սիրելի՛ զավակներ, ես մի խաղողի վազի տակ գանձ եմ թաղել»: Հենց որ հայրը մահացավ, որդիները շտապ վերցրին բահերն ու թիերը և իրենց ամբողջ հողամասը մի լավ փորեցին: 
Ճիշտ է, նրանք գանձ չգտան, բայց այգին առատ բերք տվեց:
Առաջադրանք:
Ինչ է սովորեցնում առակը:

Այս առակը ինձ սովորեցրեց, որ իսկական գանձը բերքն է, այլ ոչ թե հարստությունը։

Եզոպոսի  «Եղջերուն ու խաղողը» առակը։

Եղջերուն, որսորդներից փախչելով, թաքնվեց խաղողի այգում: Որսորդներն անցան կողքով, և եղջերուն վճռեց, որ այլևս չեն նկատի իրեն և կրծոտեց խաղողի տերևները: Բայց որսորդներց մեկը շուռ եկավ, նկատեց նրան, վերջին  նետով նշան բռնեց և վիրավորեց եղջերուին: Զգալով մոտալուտ մահը` եղջերուն հառաչելով ինքն իրեն ասաց. «Տեղս է, խաղողի վազն ինձ փրկեց, իսկ ես ոչնչացրի այն»:

Առակս կարելի է վերագրել այն մարդկանց, ովքեր նեղացնում են իրենց օգնականներին, որի համար էլ Աստված պատժում է նրանց:

Առաջադրանք:

Ի՞նչ հասկացար առակից: Ինչի՞ մասին է այն:

Խաղողը փրկեց նրան, բայց նա ոչնչացրեց խաղողին անխղճաբար։

Առաջադրանք:

Ի՞նչ է առակը:

Առակներում կան խրատական տողեր, որոնք էլ մեզ կօգնեն ամբողջ կյանքում:

Բլոգումդ ներկայացրու քո սիրած առակներից մի քանիսը։

Տգեղ կինը

Մի մարդ տգեղ կին ուներ։ Մի օր տեսնելով կնոջը անտրամադիր, հարցնում է.— Ինչո՞ւ ես տրտմել։ — Այսօր հայելուն նայեցի,— պատասխանում է կինը,— տգեղությանս պատճառով անտրամադիր դարձա։ — Դու մեկ անգամ նայելով ես այդ չափ տրտմել,— չի համբերում ամուսինը,— ես ամեն օր եմ տխուր, որովհետև ամեն օր եմ երեսդ տեսնում։

Գայլը, աղվեսը և ջորին

Գայլը, աղվեսը և ջորին եղբայր եղան և գնացին. երբ սովեցին և որսի չհանդիպեցին, ասացին.
– Եկեք ուտենք նրան, ով տարիքով փոքր է:
Այսպես ասացին գայլը և աղվեսը, որովհետև կամենում էին ջորուն ուտել։ Եվ գայլին հարցրին, թե ո՞ր տարվա գայլն ես, և նա ասաց, թե.
– Ես այն գայլն եմ, որին Նոյը տապանն առավ։
Եվ աղվեսն առաջ եկավ և ասաց.
– 0՜, դու տասը ազգով ինձանից փոքր ես, և ես այն աղվեսն եմ, որին Աստված ստեղծեց։
Եվ ջորին եկավ և ասաց.
– Իմ ծննդյան թվականը գրված է սմբակիս վրա. եկեք, կարդացեք, տեսեք քանի տարեկան եմ։
Եվ ետևի ոտքը բարձրացրեց։
Աղվեսն ասաց գայլին.
– Գիտեմ, որ դու դպրոցում եղել ես, արի գիրը կարդա։ Եվ գայլը հավատաց և գնաց կարդալու։ Եվ ջորին ասաց.
– Առա՛ջ արի, որովհետև գիրս մանր է։
Եվ նա առաջ գնաց, և ջորին սաստիկ ուժով զարկեց գայլի ճակատին և ջախջախեց, և գայլը գնաց կաղկանձելով։ Եվ աղվեսն ասաց գայլին.
– Արի մի տող էլ կա, այն էլ կարդա։
Գայլն ասաց.
– Ես ի՞նչ գիտեի գիրը. մենք ազգեազգ մսագործ ենք և մսագործի որդի:

ԿԱՐԻՃՆ ՈՒ ԳՈՐՏԸ

Սև կարիճը լճի ափին տեսավ մի գորտ,
Ասավ. – Այ գորտ, ճարպիկ լողորդ,
Առ ինձ մեջքիդ ախպերաբար,
Առ ու լճի էն ափը տար:
Էն ինչ գորտ էր,
Քաջ լողորդն էր,
Շալակն առած սև կարիճին,
Իրեն տվեց կապույտ լճին:
Բայց կարիճը խայթեց գորտին,
Խեղճը ջրում փռվեց լերդին,
Ուշքը գնաց,
Նվաղելով հա կռկռաց.
– Կարիճ…
Դահիճ…
Ես էլ կորա…
Դու էլ կորար,
Այ անկամորդ…
Ղորտ…ղորտ… ղորտ…
– Բնությունս է այդպես, այ գորտ:
Թե չխայթեմ,
Ես կպայթեմ, –
Կարիճն ասաց,
Ինքն էլ խեղդվեց` ափ չհասած:

Փորձիր ինքնդ հորինել մեկ առակ։

Կետերի փոխարեն գրի՛ր յա, իա կամ եա: Բառարանով ստուգի՛ր՝ ճի՞շտ ես գրել

Միմյանց, քվեարկություն,  որդյակ,  յասաման,  քիմիական,  հեքիաթային,  ոսկյա,  հրեական,  դաստիարակություն,  սենյակ,  կրիա,  Անդրեաս,  Եղիազարյան,  կյանք: 
Որտեղ պետք է, կետի փոխարեն յ գրի՛ր: 

 Հայացք,  հայելի,  հոյակապ,  միացում,  ձիարշավ,  տիեզերական,  փակեի,  կայարան,  խաբեություն,  էի,  գնայի,  բույեր, տղայի,  Մարոյի: 

Կետերը փոխարինի՛ր ր կամ ռ տառով (հարկ եղած դեպքում օգտվի՛ր ուղղագրական բառարանից): 

Արծիվ, առյուծ, մրմուռ, մարմար, մռմռոց, փրփրել, բառբառել, առհամարհել, բարձ, պառկել: 

Գտիր հնչյունափոխված արմատների անհնչյունափոխ ձևերը:

Կիսատ – կես
հրեղեն – հուր
առվակ – առու
կաղնուտ – կաղին
կուտակել – կույտ
գծագիր – գիծ
փոշեկուլ – փոշի
բուրավետ – բույր
իջնել – էջ
մամռապատ – մամուռ

Տրված բառերից նոր բառեր կազմիր- ական կամ ային ածանցներով։

Օրինակ՝

մանուկ-մանկական

Լեռնային

Քաղաքական, քաղաքային

Անձրևային

Բարեկամական

Շնային

Անձնական

Զինվորական

Ցամաքային

Ծննդական

Տնական, տնային

Անապատային

Դևային

Դյուցազնական, դյուցազնային

Ստրկական, սստրկային

Պետական

Տոհմական

Խորհրդային, խորհրդական