Սարդարապատի հաղթանակը զուտ ռազմական չէր։ Այն քաղաքական և հոգեբանական հաղթանակ էր։ Դա ապացուցեց, որ հայ ժողովուրդը, իր բազում տառապանքներից ու կորուստներից հետո, դեռ ունի ուժ՝ ապրելու, ստեղծելու և պայքարելու իր իրավունքների համար։ Հենց այդ հաղթանակից հետո հնարավոր եղավ հռչակել Հայաստանի Առաջին Հանրապետությունը՝ անկախության առաջին փորձը ավելի քան վեցդարյա ընդմիջումից հետո։
Այսօր Սարդարապատը մեզ համար միայն պատմություն չէ։ Այն ազգային ինքնության մաս է, մի հիշեցում, որ անկախությունը նվեր չէ, այլ պայքարի արդյունք։ Երբեմն այդ պայքարը մղվում է թշնամու դեմ, երբեմն՝ հուսահատության, պառակտման ու անտարբերության։ Սարդարապատը մեզ սովորեցնում է, որ երբ միանում ենք համատեղ նպատակով, անպարտելի ենք։ Այդ պատճառով այն մնացական է որպես գոյապայքարի խորհրդանիշ՝ և՛ անցյալում, և՛ ներկայում։