Հայաստանը Ք.ա. VII դարավերջից մինչև Ք.ա. 330-ական թվականները

Օգտագործվող նյութեր՝

Ընթերցե՛ք հետևյալ թեման՝ <<Հայաստանը Ք.ա. VII դարավերջից մինչև Ք.ա. 330-ական թվականները>>

Պատասխանե՛ք հետևյալ հարցերին՝

  1. Ե՞րբ և Հայկական լեռնաշխարհի ո՞ր հատվածում էր վերականգնվել Սկայորդու իշխանությունը: Սեպագիր աղբյուրներում ի՞նչ անունով էր հիշատակվում այդ իշխանությունը:

Սկայորդու իշխանությունը Հայկական լեռնաշխարհում վերականգնվել է մ. թ. ա. VII դարի առաջին կեսին՝ լեռնաշխարհի հարավարևմտյան հատվածում՝ Վանա լճի և Հայկական Տավրոսի միջև ընկած շրջաններում: Ասորեստանյան սեպագիր աղբյուրներում այդ իշխանությունը հիշատակվում է Արմե-Շուբրիա անունով:

  1. Ներկայացրե՛ք Պարույր Սկայորդու քաղաքական գործունեությունը:

Պարույրը միավորեց Վանա լճից մինչև Եփրատ ընկած ողջ տարածքը։ Նա դաշինք կնքեց Մարաստանի ու Բաբելոնի հետ ընդդեմ Ասորեստանի։ Ք. ա. 612 թ. դաշնակից զորքերը գրավեցին Ասորեստանի մայրաքաղաք Նինվեն։ Դրանից հետո Պարույր Նահապետը թագադրվեց Մարաստանի արքայի կողմից և ճանաչվեց Հայաստանի թագավոր։

  1. Ներկայացրե՛ք (ամփոփ) Երվանդ Սակավակյացի գործունեությունը:

Երվանդ Սակավակյացը հաջորդել է Պարույր և գլխավորել համահայկական թագավորությունը մ. թ. ա. VI դարի առաջին կեսին (մոտ մ. թ. ա. 570-ական թվականներից): Նա ուներ բանակ կազմված 40 հազար հետևակից և 8 հազար հեծյալից, որը այն ժամանակների համար մեծ ուժ էր։ Բայց հետո Երվանդ Սակավակյացը Կիաքսարի դեմ պատերազմում պարտություն է կրում։

  1. Արդյո՞ք ճիշտ էր Մարաստանի դեմ ամպստամբությունը և Աքեմենյան Պարսկաստանի հետ դաշինքը: Հիմնավորե՛ք:

Մարաստանի դեմ ապստամբելը և Աքեմենյան Պարսկաստանի հետ դաշնակցելը կարելի է համարել հայերի ազատագրական ձգտումների դրսևորում, քանի որ այն հնարավորություն տվեց թոթափել Մարաստանի գերիշխանությունը։ Կյուրոս Մեծի օրոք Պարսկաստանը դարձել էր տարածաշրջանի հզոր պետություններից մեկը, ուստի նրա հետ դաշինքը կարող էր նպաստել Մարաստանի իշխանության թուլացմանը։ Արդյունքում Հայաստանը հայտնվեց Աքեմենյան Պարսկաստանի կազմում, սակայն կարողացավ պահպանել իր ներքին պետական կառույցներն ու Երվանդունիների իշխանությունը՝ որոշակի ինքնուրույնություն պահպանելով։

  1. Ի՞նչ գիտեք Բեհիսթունյան արձանագրության մասին: Ի՞նչ լեզուներով և ի՞նչ անվանումներով էր հիշատակվում Հայաստանը:

Բեհիսթունյան արձանագրությունը Աքեմենյան Դարեհ I արքայի մ. թ. ա. 520–518 թթ. ժայռափոր հուշարձանն է, որը պատմում է նրա դեմ բարձրացված ապստամբությունների, այդ թվում՝ Հայաստանում տեղի ունեցած կռիվների մասին: Այն գրված է երեք լեզվով, որոնցում Հայաստանը հիշատակվում է հետևյալ անուններով. հին պարսկերենում՝ Արմինա, էլամերենում՝ Հարմինույա, իսկ բաբելոներենում՝ Ուրարտու:

  1. Նկարագրե՛ք Աքեմենյան Պարսկաստանի XIII սատրապությունը:

Աքեմենյան Պարսկաստանի XIII սատրապությունը Հայաստանն էր, որը ստեղծվել էր Դարեհ I-ի օրոք։ Այն զբաղեցնում էր Հայկական լեռնաշխարհը և կարևոր նշանակություն ուներ Պարսկաստանի համար։ Ըստ Հերոդոտոսի՝ Հայաստանը տարեկան 400 տաղանդ հարկ էր վճարում և պարսից արքունիքին ձիեր մատակարարում։ Կառավարվում էր պարսիկ պաշտոնյաների կամ տեղական Երվանդունի իշխանների կողմից՝ պահպանելով որոշակի ինքնուրույնություն։

  1. Ինչպիսի՞ տեղեկություններ է հաղորդում Քսենոֆոնը Հայաստանի մասին:

Քսենոֆոնն իր «Անաբասիս» աշխատության մեջ պատմում է Հայաստանի բնության, գյուղերի, բնակիչների կենցաղի և սովորույթների մասին։ Նշում է, որ հայերը զբաղվում էին հողագործությամբ, անասնապահությամբ և գինեգործությամբ։

Leave a Reply